Après les grands travaux des fortifications, Vauban avait préconisé de renforcer les défenses de la Porte Fauroeulx par la création d’un retranchement entre l’Etang entre “du Mayeur” (aujourd’hui disparu) et l’Étang Neuf (aujourd’hui Etang du Pont-Rouge), mais ces travaux ne furent pas réalisés.
Après la mort du célèbre ingénieur en 1707. et surtout à la suite du siège de 1712 mené par les Hollandais. le comte de Valory. alors gouverneur de la ville, décida de reprendre les plans de Vauban. II fit construire, au sud-est de la ville, un ouvrage à cornes destiné à protéger le Faubourg Fauroeulx et la porte du même nom. Les travaux débutèrent vers 1738.
Édifié entre deux étangs, cet ouvrage se distingue par sa longueur remarquable et constitue un exemple unique du génie des ingénieurs militaires des XVII et XVIII siècles.
After the major fortification works, Sébastien Le Prestre de Vauban recommended strengthening the defences of the Fauroeulx Gate by creating an entrenchment between the “Mayeur Pond” (now disappeared) and the New Pond (today the Pont-Rouge Pond), but these works were never carried out.
After the death of the famous engineer in 1707, and especially following the siege of 1712 led by the Dutch, Count De Valory, then governor of Le Quesnoy, decided to revive Vauban’s plans. He ordered the construction, to the south-east of the town, of a hornwork intended to protect the Fauroeulx suburb and the gate bearing the same name. Construction began around 1738.
Built between two ponds, this structure stands out because of its remarkable length and constitutes a unique example of the expertise of the military engineers of the 17th and 18th centuries.
Na de grote werkzaamheden aan de vestingwerken had Sébastien Le Prestre de Vauban aanbevolen om de verdediging van de Fauroeulxpoort te versterken door een verschansing aan te leggen tussen de “Mayeurvijver” (vandaag verdwenen) en de Nieuwe Vijver (de huidige Pont-Rougevijver). Deze werken werden echter nooit uitgevoerd.
Na de dood van de beroemde ingenieur in 1707, en vooral na het beleg van 1712 door de Hollanders, besloot graaf De Valory, toenmalig gouverneur van Le Quesnoy, de plannen van Vauban opnieuw op te nemen. Hij liet ten zuidoosten van de stad een hoornwerk bouwen om de voorstad Fauroeulx en de gelijknamige poort te beschermen. De werkzaamheden begonnen rond 1738.
Dit bouwwerk, opgetrokken tussen twee vijvers, onderscheidt zich door zijn opmerkelijke lengte en vormt een uniek voorbeeld van het vernuft van de militaire ingenieurs uit de 17e en 18e eeuw.
