Édifié au XIle siècle par Baudouin IV. comte de Hainaut sur la motte de Noflus, ce château-forteresse fut la résidence des comtes de Hainaut et des princesses locales. Entouré de fossés et dominé par une tour de guet, il jouait un rôle clé dans les premières fortifications de la ville.
Restauré et à plusieurs reprises, il fut résidence des gouverneurs du Quesnoy et abritait des souterrains utilisés comme prison et poudrières. Il fut presque entièrement détruit par les guerres.
Au XVIIIe siècle, il comprenait une salle aux armes, un corps de garde, et des bâtiments pour le gouverneur, entourés d’un parc, s’étendant jusqu’aux remparts. Aujourd’hui, les vestiges se limitent à une porte d’entrée à colonnade que l’on peut voir à gauche et des caves médiévales sur lesquelles a été construit le bâtiment actuel datant de 1681, dit “Cernay”. Modifié à plusieurs reprises, il a servi de caserne, administration militaire et associations locales.
Built in the 12th century by Baldwin IV of Hainaut on the motte of Noflus, this fortified castle served as the residence of the Counts of Hainaut and local princesses. Surrounded by moats and dominated by a watchtower, it played a key role in the town’s earliest fortifications.
Restored and modified several times, it later became the residence of the governors of Le Quesnoy and contained underground passages used as prisons and powder magazines. It was almost entirely destroyed during the wars.
In the 18th century, it included an armoury hall, a guardhouse, and buildings for the governor, all surrounded by a park extending as far as the ramparts.Today, the remains are limited to a colonnaded entrance gate, visible on the left, and medieval cellars over which the current building, known as “Cernay”, was constructed in 1681. Modified several times, it successively served as barracks, military administration offices, and premises for local associations.
Dit versterkte kasteel werd in de 12e eeuw gebouwd door Baldwin IV of Hainaut op de motte van Noflus en diende als residentie van de graven van Henegouwen en de plaatselijke prinsessen. Omringd door grachten en gedomineerd door een wachttoren speelde het een belangrijke rol in de eerste verdedigingswerken van de stad.
Het werd verschillende keren gerestaureerd en aangepast en diende later als verblijfplaats van de gouverneurs van Le Quesnoy. Het beschikte ook over ondergrondse gangen die als gevangenis en kruitmagazijn werden gebruikt. Tijdens de oorlogen werd het bijna volledig vernield.
In de 18e eeuw omvatte het een wapenzaal, een wachthuis en gebouwen voor de gouverneur, omringd door een park dat zich uitstrekte tot aan de vestingmuren. Vandaag blijven enkel een ingangspoort met zuilen, zichtbaar aan de linkerzijde, en middeleeuwse kelders over, waarop het huidige gebouw uit 1681, bekend als “Cernay”, werd opgetrokken. Dit gebouw werd meerdere keren aangepast en deed achtereenvolgens dienst als kazerne, militaire administratie en onderkomen voor lokale verenigingen
