QU’EST-CE QUE C’EST ?
La gestion des eaux a toujours été un point clé dans le système défensif L mis au point par Vauban au Quesnoy. Alimentés par l’étang réserve, les fossés inondés permettaient de retarder et d’éloigner les assaillants. Ils devenaient de cette manière un obstacle difficile à franchir pour l’ennemi à découvert.
La gestion des secteurs à inonder se fait grâce à des vannes couplées à des batardeaux. Un batardeau est une digue en maçonnerie (pierres et briques) qui compartimente le fossé, permettant une gestion presque “ à la demande” selon la situation.
Répartis sur l’ensemble des zones inondables, on peut voir encore aujourd’hui l’ensemble des batardeaux de la ville.
Ils étaient la plupart du temps surmontés d’une “Dame”, obstacle massif en forme de tourelle pleine, posé sur le faîte pour empêcher l’assaillant d’emprunter le haut du batardeau.
WHAT ARE THEY ?
Water management has always been a key element in the defensive system developed by Sébastien Le Prestre de Vauban in Le Quesnoy. Supplied by the reservoir pond, the flooded moats helped delay and keep attackers at a distance. In this way, they became a difficult obstacle for exposed enemy troops to cross.
The management of floodable sectors was controlled through sluice gates combined with cofferdams. A cofferdam is a masonry dike made of stone and brick that divides the moat into sections, allowing water levels to be managed almost “on demand” according to the situation.
Distributed throughout all the floodable areas, the town’s cofferdams can still be seen today.
Most were originally topped with a “Dame”, a massive turret-shaped obstacle placed on the crest to prevent attackers from using the top of the cofferdam as a crossing point.
WAT ZIJN HET ?
Waterbeheer is altijd een essentieel onderdeel geweest van het verdedigingssysteem dat door Sébastien Le Prestre de Vauban in Le Quesnoy werd ontwikkeld. De met water gevulde grachten, gevoed door het reservoirbekken, maakten het mogelijk aanvallers te vertragen en op afstand te houden. Zo vormden zij een moeilijk te overwinnen hindernis voor vijandelijke troepen in open terrein.
Het beheer van de onder water te zetten zones gebeurde met sluizen in combinatie met batardeaux. Een batardeau is een gemetselde dam van steen en baksteen die de gracht in compartimenten verdeelt en zo een bijna “op maat” geregeld waterbeheer mogelijk maakt naargelang de situatie.
Verspreid over alle overstroombare zones zijn de batardeaux van de stad vandaag nog steeds zichtbaar.
De meeste waren oorspronkelijk bekroond met een “Dame”, een massief obstakel in de vorm van een volle toren, geplaatst boven op de dam om te verhinderen dat aanvallers de bovenzijde van de batardeau zouden gebruiken om over te steken.
