Ce bastion présente les trois grandes périodes de fortifications du Quesnoy. Sa partie basse est construite vers 1540 sur ordre de Charles Quint. En 1671. Vauban va le modifier pour l’adapter à son système défensif. Enfin au XIXe siècle il est rehaussé. Sur son flanc droit, les renfoncements sont d’anciennes canonnières du XVI siècle. Elles couvraient la courtine et le bastion Impérial. Son droit arrondi dit “à orillon” est typique de Vauban au Quesnoy.
En 1833, un “cavalier” est érigé au sommet (élément destiné à placer de l’artillerie à un niveau plus élevé)4
Sur ce cavalier, est installé en 1882 un télégraphe optique 5 à trois gaines de visée qui permettait à l’armée de transmettre des messages codés sur de longues distances. Grâce à un système ingénieux de miroirs et de lentilles, il reliait des places fortes stratégiques comme Douai et Cambrai.
This bastion illustrates the three major periods of fortification of Le Quesnoy. Its lower section was built around 1540 on the orders of Charles V. In 1671, Sébastien Le Prestre de Vauban modified it to adapt it to his defensive system. Finally, in the 19th century, it was raised in height.
On its right flank, the recesses are former 16th-century gun embrasures. They protected the curtain wall and the Imperial Bastion. Its rounded right side, known as an “orillon”, is typical of Vauban’s design in Le Quesnoy.
In 1833, a “cavalier” was built on top of the bastion (a structure intended to position artillery at a higher level.4)
In 1882, an optical telegraph with three viewing tubes was installed on this cavalier, enabling the army to transmit coded messages over long distances. Thanks to an ingenious system of mirrors and lenses, it linked strategic fortified towns such as Douai and Cambrai.
Dit bastion toont de drie grote periodes van de vestingbouw van Le Quesnoy. Het onderste gedeelte werd rond 1540 gebouwd in opdracht van Charles V. In 1671 paste Sébastien Le Prestre de Vauban het aan om het geschikt te maken voor zijn verdedigingssysteem. In de 19e eeuw werd het bastion vervolgens verhoogd.
Aan de rechterflank bevinden zich uitsparingen die voormalige geschutopeningen uit de 16e eeuw zijn. Zij verdedigden de courtine en het Keizerlijk Bastion. De afgeronde rechterzijde, een zogenaamde “orillon”, is typisch voor Vaubans ontwerp in Le Quesnoy.
In 1833 werd boven op het bastion een “cavalier” gebouwd, een constructie bedoeld om artillerie op een hoger niveau te plaatsen.
Op deze cavalier werd in 1882 een optische telegraaf met drie vizierkokers geplaatst, waarmee het leger gecodeerde berichten over lange afstanden kon versturen. Dankzij een ingenieus systeem van spiegels en lenzen werden strategische vestingsteden zoals Douai en Cambrai met elkaar verbonden.
